Copyright  2007  2017     J. Bouma - All rights reserved.
Lang weekend zeilen met de Mistral, oktober 2014
Een Watersport Novice op zoek naar ervaring.
Startpagina Startpagina Zeilervaringen Zeilervaringen Contact Contact Naar de Theorie       Naar de Theorie Terug naar Zeilervaringen   Terug naar Zeilervaringen Terug naar het vorige reisverslag   Terug naar het vorige reisverslag Disclaimer   Disclaimer
Een lang weekend zeilen in oktober 2014 met de Mistral Vrijdag 17 oktober. Ik was uitgenodigd voor een lang weekend mee te zeilen met de Mistral, een Bavaria 38. Super. Al mijn zeilspullen lagen nog aan boord na de CZT Najaarstocht van afgelopen weekend. De weervoorspellingen waren goed. Warm voor de tijd van het jaar. Perfect. Rond half één in Lemmer,om kort na de lunch te vertrekken. Echt een plan hadden we nog niet getrokken waar we heen gingen zeilen. Eenmaal buiten in de Lemstergeul zijn we eerst verscheidene keren heen en weer gestoken. Een collega van JanWillem, JanWillem is de eigenaar en schipper van de Mistral, lag met een Bavaria 32 in de Prinses Margrietsluis. Door even te wachten konden we samen opvaren. Al met al duurde de sluis passage dusdanig lang dat we besloten om Urk aan te doen en een eventuele rendez-vous uit te stellen tot de volgende dag. ‘t Werd een mooie rustige zeiltocht met een 3 á 4 bft. half bewolkt en beslist niet koud richting de Val Van Urk alwaar we na 3 uur zeilen in het donker aankwamen. Urk vanuit het noorden aanvaren is het uitkijken voor ondiepten aan de westkant voor Urk. Deze ondiepten worden gemarkeerd met rood-witte paaltje. Erg opletten want deze zijn niet verlicht. Belangrijk is te realiseren dat er niet direct naar de vuurtoren kan worden gevaren. Onder water liggen in De Vormt grote keien die niet zichtbaar zijn. Deze beruchte ondiepte stamt uit de ijstijd en bestaat uit een enorme bult zand en keien waarop Urk is gebouwd. ‘s Winters als het waterpeil van het IJsselmeer zo’n 20 cm lager is, komt zelfs een grote kei boven water uit, de Ommelebommelstien. Na passage van de rode boei UK10 is het bakboord uit de vaargeul volgen. Langs de dijk richting de gemeentehaven. Aan de kopse kant van de Dormakade tussen de Nieuwehaven en Oosthaven vonden we een vrije ligplaats. Om 22 uur 45 werden we nog getrakteerd op een mooie vuurwerkshow. Door de zuiden wind zaten we recht onder de neer dwarrelende vuurwerkresten. Zaterdag 18 oktober. Na het ontbijt eerst alle vuurwerk resten van de boot gespoeld. Veel papiersnippers maar vooral een rode poeder. Daarna Urk verkent met zijn oude huizen, smalle steegjes en leuke winkelstraatjes. Het Urker Vissersmonument op het hoogste punt van dit voormalige eiland is erg indrukwekkend. Vele Urkers hebben de visserij met hun leven moeten bekopen. Gebleven in zee, vaak nooit meer teruggevonden. Het gebeurde meer dan eens dat een kotter met haar bemanning op zee was gebleven. De zee geeft en de zee neemt. Op de lage muur rond het beeld zijn zwarte marmeren platen bevestigd met hierin de namen gegraveerd van de omgekomen vissers waar onder kinderen van 10 en 11 jaar. Destijds zijn hier hele gezinnen uitelkaar gevallen. Begrijpelijk dat dit een stempel heeft gedrukt op het volkskarakter van de Urkers. Klederdracht heb ik niet gezien. Geen idee meer hoe laat wij richting Stavoren zijn vertrokken maar kwart voor drie voeren we tussen de havenmond van Stavoren.  Ook nu weer schitterend weer. Weliswaar weinig wind, 3 bft, vanuit het zuiden, dus pal voor de wind gevaren. Later kwam collega van JanWillem met gezin ook aan in Stavoren met een Bavaria 32, Queen Marry, uit Lemmer. Samen op de Mistral hun eerste serieuze zeiltocht met een steigerbiertje gevierd. Na Stavoren te hebben verkend zijn we met z’n drieën ‘s avonds uit eten geweest. Was weer een gezellige relaxte zeildag. Zondag19 oktober. Dit werd een dag vol extreme tegenstellingen betreffende het weer in Nederland. Na een zondags ontbijt zijn we rond 11 uur richting Medemblik gevaren. We wilden dit weekend hoe dan ook toch nog even de overkant van het IJsselmeer aan doen. Met de wind uit het zuidwesten was het mooi zeilweer. Later op de dag kreeg het westen van het land te kampen met windkracht 7 en stevige regenbuien. Het thuisfront zat onder een stralende blauwe lucht van een heerlijke nazomer te genieten. De warmste 19 oktober sinds de start van de KNMI metingen in 1901. Hier heeft de Mistral echter niets van mee gekregen. Richting Medemblik draaide de wind steeds verder door naar het westen en ging het daarnaast steeds harder waaien. Daarom besloten na het eiland Kreupel om de koers meer naar het zuiden te verleggen richting Enkhuizen alwaar we rond twee uur binnen voeren. Ik had genoten van deze tocht. Schitterend ruig weer. Windkracht 7 met veel regen, heel veel regen. Na het aanmeren was het front gepasseerd en knapte het weer zienderogen op. Mooie gelegenheid om Enkhuizen te verkennen. Enkhuizen is van oudsher een belangrijke haven- en vissersplaats, sinds 1355 met stadsrechten. De eerste helft van de 17de eeuw werden enorme kapitalen verdiend door de handel op onder andere Oostzeelanden, Engeland, West-Afrika en voormalig Nederlands Indië. Tevens was de haringvisserij ook een grote bron van inkomsten. Halverwege 1600 ging het bergafwaarts met Enkhuizen door de oorlogen met Engeland en de groeiende concurrentie vanuit Amsterdam. De economische groei trok weer wat aan na de aanleg van de spoorlijn naar Amsterdam in 1885. Indien mogelijk wil ik bij een volgende bezoek van Enkhuizen zeker het Zuiderzeemuseum bezoeken. Maandag 20 oktober. Wakker geworden onder een bewolkte hemel met een west-zuid-westen wind en 4 bft. Iets na tienen vertrokken richting Lemmer omdat we gestapeld lagen tussen wal en een Bavaria 39 varende onder de Duitse vlag. Was een mooi zeiltocht van een kleine drie uurtjes. De zeilen werden om een uur of twee kurk droog opgerold. Na alles te hebben opgeruimd en de nieuwe checklist te hebben doorlopen met een tevreden gevoel weer huiswaarts gekeerd. Alna en JanWillem, super bedankt dat ik weer mee mocht varen met de Mistral, ook nu weer, ik heb genoten.